Hodowla krewetek crystal i bee: miękka woda, podłoże aktywne i podstawy Caridina
Zaktualizowano
Krewetki crystal i bee zwykle czują się najlepiej w miękkiej, kwaśnej wodzie: GH 4–6 °dGH, KH 0–1 °dKH, pH ok. 5,5–6,8, TDS 100–180 ppm i 20–24 °C. Źródła i linie hodowlane różnią się co do dokładnych wartości; ważniejsze od pojedynczej liczby jest to, by woda nie zmieniała się gwałtownie.
Czym Caridina różnią się od krewetek cherry
Krewetki crystal red, crystal black, bee, Taiwan bee (King Kong, Panda, Blue Bolt), pinto i tiger należą do rodzaju Caridina. Krewetki cherry (Neocaridina) dobrze czują się w twardszej wodzie o pH ok. 6,5–7,8; Caridina potrzebują miękkiej, lekko kwaśnej wody prawie bez twardości węglanowej i znacznie gorzej znoszą wahania.
Większość wody z kranu takich parametrów nie zapewni, dlatego Caridina trzyma się w wodzie RO z remineralizatorem, na podłożu aktywnym. Krewetki tiger, zależnie od linii, tolerują nieco twardszą i mniej kwaśną wodę, natomiast fancy tiger krzyżowane z liniami bee potrzebują takiej samej wody jak bee.
Caridina i Neocaridina się nie krzyżują, ale potrzebują innej wody, więc większość źródeł zaleca osobne akwaria. Linie crystal, bee, Taiwan bee i tiger mogą się jednak krzyżować, a potomstwo często traci kolor i wzór swojej linii. Jeśli chcesz zachować linię, trzymaj ją osobno.
Docelowe parametry wody
- GH 4–6 °dGH – wapń i magnez potrzebne do budowy nowego pancerza; producenci minerałów dla bee celują w ok. 6,
- KH 0–1 °dKH, część źródeł dopuszcza do 2 – węglany podnoszą pH i szybciej zużywają podłoże aktywne,
- pH ok. 5,5–6,8, a żadne źródło dla bee i crystal nie podaje wartości powyżej 7; podłoże aktywne utrzymuje je nisko i stabilnie,
- TDS 100–180 ppm, najczęściej podaje się 100–150 – przy KH bliskim zera to Twoja główna codzienna kontrola, czy woda nie dryfuje,
- temperatura 20–24 °C; część źródeł dopuszcza do 25 °C,
- amoniak i azotyny na zerze.
Źródła i linie różnią się o dziesiąte części jednostki pH i dziesiątki ppm TDS. Traktuj zakresy jako barierki ochronne, a nie cel do trafienia co do joty: nagła zmiana szkodzi nawet wtedy, gdy woda przechodzi między dwiema wartościami mieszczącymi się „w zakresie”.
W SUISO TDS zapisujesz w sekcji „Więcej wartości” podczas wprowadzania testu wody. W docelowych zakresach akwarium opcja „Podpowiedz na podstawie obsady” wypełnia przybliżony wspólny zakres pH, KH, GH i TDS na podstawie gatunków z katalogu w akwarium. To wartości wyjściowe z katalogu, a nie porada hodowcy, więc porównaj je z warunkami, w jakich trzymana jest Twoja linia.
Woda RO i minerały podnoszące tylko GH
Zacznij od wody z odwróconej osmozy (RO) lub dejonizowanej o TDS około zera. Dodaj remineralizator dla krewetek bee, który podnosi GH, a KH zostawia blisko zera. Producenci celują w ok. 6 °dGH; ile to wymaga produktu, zależy od preparatu, więc zacznij od dawki z etykiety i sprawdź kroplowym testem GH oraz miernikiem TDS. Do podmian mieszaj wodę do TDS akwarium, a nie do liczby z etykiety.
Remineralizatory przeznaczone dla krewetek cherry (GH/KH+) zawierają węglany i podnoszą KH, więc nie nadają się dla Caridina. Woda z kranu z KH szybciej zużywa podłoże aktywne, dlatego nie używaj jej do podmian ani dolewki odparowanej wody.
Nową wodę mieszaj z wyprzedzeniem w osobnym pojemniku, poczekaj, aż minerały całkowicie się rozpuszczą, i aż woda osiągnie temperaturę akwarium. Przed wlaniem sprawdź TDS.
Podłoże aktywne i cyklowanie
Podłoże aktywne wiąże węglany z wody, utrzymuje niskie pH i tłumi jego dobowe wahania. Świeże podłoże przez pierwsze tygodnie uwalnia też amoniak.
Krewetki dodawaj dopiero po wycyklowaniu akwarium. Źródła podają co najmniej 4–6 tygodni, a niektórzy wolą dwa miesiące. Kieruj się testami, nie kalendarzem: amoniak i azotyny na zerze przez kilka dni z rzędu.
Podłoże z czasem się zużywa, zwykle po 12–18 miesiącach, najdalej po ok. dwóch latach; woda z KH wyczerpuje je szybciej. Objawy to rosnące pH i KH mimo podmian wodą RO oraz ziarna, które rozpadają się i zbijają jak glina. Wyczerpane podłoże trzeba wymienić, a nowe znów musi się wycyklować, więc w międzyczasie krewetki potrzebują innego akwarium.
Nowe krewetki aklimatyzuj metodą kroplową, i to wolniej niż krewetki cherry: źródła sugerują mniej więcej 1,5–3 godziny. Zmierz TDS wody od sprzedawcy i wody w swoim akwarium – im większa różnica, tym dłużej powinno to trwać.
Podmiany wody i dolewka odparowanej wody
Podmieniaj po trochu, regularnie – źródła sugerują ok. 10–15 % co tydzień lub dwa. Nowa woda powinna mieć temperaturę akwarium i TDS możliwie zbliżone do jego wartości oraz wpływać powoli, np. kroplowo przez wężyk powietrza.
Parowanie zabiera tylko wodę, a minerały zostają. Dolewaj czystą wodę RO bez minerałów, inaczej TDS i GH będą rosnąć. Dolewaj mało i często.
Jeśli TDS mimo to dryfuje w górę, nie zbijaj go jedną dużą podmianą. Użyj nowej wody o nieco niższym TDS i powtarzaj to przez kilka dni.
Linienie, śmierć krewetek i czego unikać
Krewetki rosną dzięki linieniu i wtedy są najbardziej bezbronne. Nieudane linienie – krewetka utknęła w starym pancerzu, czasem z białym pierścieniem wokół ciała – najczęściej wynika z nieodpowiedniego lub niestabilnego GH i KH oraz z nagłej zmiany wody po podmianie. Czego unikać:
- skoku TDS, GH, pH lub temperatury po podmianie,
- amoniaku i azotynów – ze świeżego podłoża aktywnego w nowym akwarium, później z przekarmiania,
- miedzi – leki na bazie miedzi zabijają krewetki nawet w śladowych ilościach; nigdy nie stosuj ich w akwarium z krewetkami, a przed użyciem nowego nawozu lub dodatku sprawdź, czy producent deklaruje, że jest bezpieczny dla krewetek,
- preparatów obniżających pH i kwasów – przy KH bliskim zera nic nie buforuje wody i pH może gwałtownie spaść; niech pH obniża podłoże,
- szybkich poprawek – gdy coś wychodzi poza zakres, przywracaj to powoli, przez kilka dni.
Jeśli krewetki giną, przetestuj amoniak, azotyny, GH, KH, pH i TDS, a potem przejrzyj, co zmieniło się w ostatnich dniach: podmiana, dolewka, nowy produkt lub nawóz, karmienie.
Co zapisywać
TDS i temperaturę zarówno w akwarium, jak i w nowej wodzie, ile wody podmieniono, ile minerałów dodano do wody RO oraz każdą dolewkę odparowanej wody. Od czasu do czasu testuj pH i KH: gdy zaczynają rosnąć, podłoże się wyczerpuje, więc zapisz, kiedy je założono i jakie to podłoże. Śmierć krewetki zapisz jako stratę obsady wraz z przyczyną; gdy zapytasz Doradcę, zobaczy on tę stratę w dzienniku obok podmian wody i testów z poprzednich dni. Zapisuj też samice z jajami i pierwsze młode krewetki – to najlepszy znak, że woda odpowiada Twoim krewetkom.