Verzorging van cherrygarnalen: waterwaarden, inrichting en kweek in een beplant aquarium

Waarom cherrygarnalen bij een beplant aquarium passen

Neocaridina worden verkocht in veel kleurlijnen – rood, blauw, geel, zwart en meer. In een beplant aquarium grazen ze de hele dag biofilm, algen en rottend plantmateriaal van bladeren, mos en hout, dus ze zijn actief en zichtbaar in plaats van verstopt.

Bijna elke vis eet babygarnalen, en grotere vissen eten ook volwassen dieren. Vermijd bettavissen, cichliden, barbelen en grote tetra's. Volwassen garnalen leven meestal prima met kleine, vreedzame vissen met een kleine bek, zoals kleine rasbora's, otocinclus of dwergpantsermeervallen. Wil je dat de kolonie groeit, dan werkt een aquarium met alleen garnalen of zeer dichte beplanting het best.

Verschillende kleurlijnen kruisen met elkaar, en binnen een paar generaties valt het nageslacht terug op het bruine wildtype. Wil je één kleur, houd dan alleen die kleur.

Waterwaarden

• GH 6–10 °dGH – calcium en magnesium voor de opbouw van een nieuw pantser; in zeer zacht water mislukken vervellingen, en in zeer hard water wordt het oude pantser zo taai dat de garnaal er niet uit komt. Bronnen verschillen, meestal ligt de waarde tussen 6 en 10; het standaarddoel voor een SUISO-garnalenbak is 6–12,
• KH 2–8 °dKH – buffert pH-schommelingen,
• pH 6,5–7,8,
• temperatuur 20–24 °C – ze verdragen meer; warmer water betekent snellere groei en voortplanting, maar een korter leven,
• ammonium/ammoniak en nitriet op nul, nitraat zo laag als je het kunt houden – bij voorkeur onder 10 ppm, hoewel garnalen tot 20 verdragen,
• TDS – aanbevelingen lopen per bron uiteen van ongeveer 100 tot 300 ppm; gebruik het vooral om te controleren of je water gelijk blijft.

Gebruikelijke doelwaarden voor een beplante bak (pH 6,4–6,9, KH 3–5, GH 4–8) overlappen met die voor garnalen alleen aan de bovenkant: GH 6–8 en pH 6,5–6,9. Bij nitraat is de overlap nog kleiner: het doel voor een beplante bak is 10–20 ppm, terwijl de SUISO-garnalenbak mikt op onder 10, dus houd je in een beplante bak met garnalen aan de lage kant. In SUISO heeft de bakstijl garnalenbak eigen doelbereiken (pH 6,5–7,8, KH 2–8, GH 6–12, nitraat tot 10 ppm), en je kunt ook TDS, calcium en magnesium bijhouden.

Aquasoil maakt het water zachter en houdt de pH laag, vaak lager dan Neocaridina fijn vinden – anders dan Caridina hebben zij dat niet nodig. Op een inert substraat zoals zand of grind is het bereik makkelijker vast te houden. Met aquasoil verwacht je een lagere KH en pH; laat de pH niet onder 6,5 zakken en jaag de KH niet omhoog met plotselinge doses additieven.

Als je CO₂ injecteert, blijf dan aan de lage kant van de gebruikelijke 20–30 ppm (drop checker groen, niet geel), verhoog het in kleine stappen en zet het ongeveer een uur voor het uitgaan van de verlichting uit. Met CO₂ voorkomt een KH van minimaal 3–4 dat de pH onder 6,5 zakt. Te veel zie je aan garnalen die langzamer worden of stilzitten en vissen die naar lucht happen aan het oppervlak. Zie je dat, zet de CO₂ dan meteen uit, roer het wateroppervlak op en ververs wat water.

Wanneer en hoe je garnalen toevoegt

Alleen in een ingedraaide bak: ammonium/ammoniak en nitriet staan al enkele dagen op nul en nitraat stijgt. Aquasoil geeft de eerste weken ammonium af, dus wacht tot het indraaien klaar is. Hoe langer een bak draait, hoe meer biofilm er op planten, mos en hout zit en hoe meer voedsel de garnalen vinden.

Begin met minstens tien, zodat je zowel mannetjes als vrouwtjes hebt.

Laat nieuwe garnalen druppelend wennen. Laat eerst het zakje op de temperatuur van de bak komen. Giet daarna de garnalen met hun water in een bakje en laat via luchtslang 1–2 druppels per seconde bakwater erin druppelen, tot er minstens drie keer zoveel water is als in het begin. Dat duurt meestal 1–2 uur; hoe meer het water van de verkoper van het jouwe verschilt, hoe langer. Schep de garnalen met een netje in de bak en giet het water van de verkoper er niet bij.

Voeren en waterverversing

In een ingerichte beplante bak vinden garnalen veel van hun voedsel zelf. Voer spaarzaam – alleen wat ze in twee tot drie uur opeten – en haal restjes weg, want rottend voer verslechtert de waterkwaliteit.

Jonge garnalen en vrouwtjes met eitjes hebben ook eiwit nodig. Voer in poedervorm voor baby's moet je heel spaarzaam gebruiken.

Garnalen doen het best met kleine, regelmatige verversingen van ongeveer 10–20 % per week. Een grote verversing is vooral riskant als het nieuwe water afwijkt van het bakwater. Ververs je in een beplante bak met CO₂ meer, stem dan temperatuur, GH en TDS af en voeg het water langzaam toe.

Als garnalen sterven

• een sprong in de waarden na een waterverversing – nieuw water met een andere hardheid, TDS of temperatuur; sterfte volgt vaak bij het vervellen,
• mislukte vervellingen – de garnaal blijft in het oude pantser steken, soms met een witte ring om het lijf; controleer GH en KH en of die veranderd zijn,
• nieuwe planten – planten in potjes van commerciële kwekers kunnen bestrijdingsmiddelresten bevatten die garnalen kort na het planten doden; gebruik in een garnalenbak weefselkweekplanten, of spoel andere planten grondig af en laat ze eerst een paar dagen in een apart bakje water staan,
• koper – medicijnen op koperbasis doden garnalen, gebruik ze dus nooit in een garnalenbak. Meststoffen voor beplante bakken bevatten slechts sporen koper en fabrikanten noemen ze meestal garnaalveilig bij de aangegeven dosering; begin met een nieuwe meststof toch met een halve dosis. Controleer vóór je middelen tegen slakken of algen gebruikt of de fabrikant ze garnaalveilig noemt,
• ammonium/ammoniak en nitriet – meestal na overvoeren,
• te veel CO₂.

Test om de oorzaak te vinden ammonium/ammoniak, nitriet, GH, KH, pH en TDS, en loop dan na wat er de afgelopen dagen veranderd is: een waterverversing, nieuwe planten, een nieuwe meststof of additief, een medicijn, het voeren.

Kweken

Een vrouwtje met eitjes draagt ongeveer 20–30 eitjes onder haar staart. Ze hebben drie tot vier weken nodig om uit te komen, afhankelijk van de temperatuur – korter in warmer water. Er is geen larvestadium: de jongen komen uit als miniatuurvolwassenen van ongeveer 2 mm.

Jonge garnalen verstoppen zich in mos en dichte beplanting en leven van biofilm. Vissen eten ze op, dus kolonies groeien het snelst zonder vissen. Verplaats voor een sterkere kleur de bleekere nakomelingen naar een andere bak.

Wat je kunt noteren

Wanneer en hoeveel garnalen je hebt toegevoegd, waterverversingen met de GH, TDS en temperatuur van het nieuwe water, nieuwe planten, meststofdoses en elk medicijn of nieuw product. Sterfte is meestal terug te voeren op een verandering in de dagen ervoor, en met een logboek vind je die snel. Noteer een sterfgeval als verlies van levend bakbestand met de oorzaak; als je de Advisor iets vraagt, ziet die het verlies in je journal naast de waterverversingen en bemesting die eraan voorafgingen. Noteer ook vrouwtjes met eitjes en de eerste jonge garnalen – een goed teken dat de bak bij je garnalen past.